6 - لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ . شما را در ابراهيم و كسان او پى بردنى نيكو است براى كسى كه از خدا و روز رستاخيز ترسد و هركس از ايمان برگردد ( بداند ) كه خداوند بىنياز ستوده است . 7 - عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الَّذِينَ عادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَ اللَّهُ قَدِيرٌ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . اميد است كه خداوند ميان شما و كسانى كه دشمنى داريد دوستى سازد ، كه خدا توانا است و آمرزنده و بخشاينده است . 8 - لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ . خداوند شما را از كسانى كه در راه دين تيغ بشما نزدند باز نمىدارد و آنها كه شما را از خانه‌هاتان بيرون نكردند منع نمىكند كه با ايشان نيكوئى كنيد و داد به ايشان رسانيد ، كه خداوند دادگران را دوست دارد . 9 - إِنَّما يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ أَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ وَ ظاهَرُوا عَلى إِخْراجِكُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ . همانا ، خداوند شما را از ( دوستى ) كسانى باز مىدارد كه در دين با شما كشتار كردند ، و از خان‌ومانتان بيرون كردند ، مبادا كه با آنها به دوستى گرائيد ! و هركس با آنها به دوستى گرايد ، آنان خود ستمكارانند . 10 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا جاءَكُمُ الْمُؤْمِناتُ مُهاجِراتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِناتٍ فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَ لا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَ آتُوهُمْ ما أَنْفَقُوا . اى مؤمنان هنگامى كه زنهاى باايمان نزد شما آيند بعنوان مهاجرت ، پس آنان را بيازمائيد ، هرچند خداوند ايمان آنها را داند ، اگر آنها را بر ايمان ثابت يافتيد آنها را به كافران مفرستيد كه نه زنان باايمان براى كافران حلال است و نه مردان كافر براى آنها حلالند ، و كابين كه به آنها داده‌اند به آنها بفرستيد وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَ لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ وَ سْئَلُوا ما أَنْفَقْتُمْ وَ لْيَسْئَلُوا ما أَنْفَقُوا ذلِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ . بر شما تنگى نيست كه زنهاى مهاجر به زنى بگيريد به شرطى كه به آنها مهر دهيد و زنان كافر را نگاه نداريد و ايشان را زنان خويش مشمريد ، و كاوين كه به زن كافر داده‌ايد بازستانيد و آنها هم كاوين كه به زنى داده‌اند كه بسوى شما آمده بازپس گيرند ، اين است حكم خداوند كه ميان شما حكم مىكند و خداوند دانا و راست دانش است . 11 - وَ إِنْ فاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْواجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ فَعاقَبْتُمْ فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْواجُهُمْ مِثْلَ ما أَنْفَقُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ . اگر زنى از شما به كافران رود و شما جنگ كرديد ، پس به شوهران آنها از مال غنيمت به اندازه‌اى كه بر آن زن داده به او بدهيد و خداى را كه به او گرويده‌ايد بپرهيزيد ( و بپرستيد ) . 12 - يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا جاءَكَ الْمُؤْمِناتُ يُبايِعْنَكَ عَلى أَنْ لا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَ لا يَسْرِقْنَ وَ لا يَزْنِينَ وَ لا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَ لا يَأْتِينَ بِبُهْتانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ